‘Veiligheid is niet iets om mee te concurreren’

Onno (42)
Bij Dow sinds: 1991
Begonnen als: Procesoperator op LHC ethyleen 2
Is nu: Environment, Health & Safety Delivery Technician
Verantwoordelijk voor: veiligheid van de contractors
In 2005: een nieuw veiligheidsrecord: slechts twee ongevallen!

Je ziet het aan de manier waarop hij, langzaam, over het Dow-terrein rijdt. En aan de manier waarop hij omgaat met iemand die de verkeerde aanmeldingsprocedure heeft gevolgd: eerst rustig en duidelijk uitleggen hoe het wél moet - en dan een oplossing zoeken. Onno ís veiligheid, ten voeten uit. Veiligheid, gezondheid en milieu heeft altijd zijn interesse gehad, vertelt hij. “En dat is een voordeel van werken bij een groot bedrijf als Dow: je kunt je ontwikkelen, soms iets heel anders gaan doen, zelfs als dat buiten je oorspronkelijke vakgebied ligt.” 2005 was een mooi jaar voor Onno, met maar twee ongevallen bij de contractors. Onno: “Ja, twee ongevallen, dat is een resultaat waarvan we tien jaar geleden niet durfden te dromen! Het is een soort Olympisch niveau, zou je kunnen zeggen. Een niveau dat we waarschijnlijk niet elk jaar zullen halen. Maar we blijven wel in de hoogste regionen. We hebben de afgelopen jaren veel tijd en energie gestoken in het inventariseren van mogelijke risico’s en het zoeken naar manieren om die te elimineren. Al dat werk heeft nu geleid tot dit mooie resultaat.”

Samenwerken voor de veiligheid

Veiligheid heeft voor Onno veel te maken met goede communicatie en met het delen van informatie. “Ik ben een tussenpersoon tussen Dow en de 22 contractorbedrijven die voor ons werken. Elke week zit ik met vertegenwoordigers van de contractors rond de tafel. Zij vertellen mij waar ze tegenaan lopen, bijvoorbeeld bij het aanvragen van vergunningen of wanneer opdrachten niet duidelijk zijn. En ik geef die zaken dan weer door aan de verantwoordelijke managers, zodat die naar oplossingen kunnen zoeken. Andersom vertel ik aan de contractors over eventuele incidenten bij Dow: wat is er gebeurd, wat hebben we eraan gedaan, hoe gaan we het voortaan voorkomen? Vorig jaar zijn we begonnen met een nieuwe aanpak: we vragen aan de bedrijven zelf om onderling samen te werken en informatie uit te wisselen op het terrein van veiligheid. Heb je iets ontdekt? Deel dat dan met elkaar. Bijvoorbeeld: wanneer een steigerbouwer een methode heeft bedacht om veiliger te kunnen bouwen, vragen we van dat bedrijf dat het die oplossing ook doorgeeft aan andere steigerbouwers. En nog een stapje verder: heb je tijdens het werken voor andere opdrachtgevers een veiligheidsoplossing bedacht, geef die dan ook door aan ons en je collega-bedrijven. Dat is even wennen. Maar veiligheid is niet iets waarmee je moet concurreren, vinden wij. Integendeel, veiligheid is een kwestie van samenwerken, samen oplossingen zoeken, want het is in het belang van iedereen dat ongelukken worden voorkomen. Dat is een manier van samenwerken die op het eerste gezicht geen financiële winst oplevert, maar wel veel kan besparen: persoonlijk leed én energie.”

Cadeautje voor een melding

Veel minder dan twee ongevallen per jaar kun je niet bereiken. Is het werk van Onno daarmee gedaan? “Nee, natuurlijk blijft het altijd nodig om op te letten, voorlichting te geven aan nieuwe partners, er komen voortdurend nieuwe werkmethoden, dus ook nieuwe veiligheidsregels. Maar inderdaad: we zijn nu heel ver als het gaat om het voorkomen van ongelukken; voor zover wij kunnen overzien zijn alle risico’s in kaart gebracht en afgedekt. Dus waar moet je je dan op richten? Op het voortraject, op het voorkomen van ‘ongelukken die hadden kunnen gebeuren, maar net niet zijn gebeurd’. Ook daarin spelen de contractors een belangrijke rol. Zij zien soms dingen die wij niet hadden gezien: bijvoorbeeld dat er ergens iets los zit, of dat een leiding te warm is geworden. Meestal melden ze dat uit zichzelf al aan mij, maar wij vragen ze nu ook heel nadrukkelijk om dat te doen. Daarvoor hebben we een speciaal systeem, het MOS (Meldingsrapport Ongewenste Situaties). Een soort logboek waarin alle meldingen worden geregistreerd. Ik geef een melding door aan de betreffende fabriek en als men er daar iets mee heeft gedaan, vertel ik dat aan degene die met de melding kwam. Zodat die ook weet: ik word serieus genomen. We belonen de melders ook, met een cadeautje of een financieel extraatje. In 2005 kregen we 350 van dit soort meldingen binnen. 36 mensen hebben daarvoor begin dit jaar een cadeautje gekregen, tijdens een feestelijke bijeenkomst in de Boerderij. Het MOS-systeem is één van de pijlers van ons veiligheidsbeleid.”

< Terug