‘Wat er ook gebeurt...’
Rudi (59)
Bij Dow sinds: 1974
Begonnen als: Engineer binnen de afdeling Veiligheid, Gezondheid & Milieu
Is nu: SME Reliability Modeler binnen het Maintenance Technology Center
Verantwoordelijk voor: Betrouwbaarheidsstudies
In 2005: “Hoefden we van de overheid geen volledig nieuwe risicoanalyse voor de gehele Terneuzense vestiging te leveren”
Eigenlijk is Rudi zijn hele Dow-leven bezig geweest met veiligheid en milieu. In mei van dit jaar gaat hij met pensioen en dus was 2005 zijn laatste volle jaar bij Dow. En dat jaar bracht meteen ook een soort kroon op zijn werk. Rudi: “Van de overheid moeten bedrijven als het onze om de vijf jaar een risicoanalyse maken van de hele vestiging. In 2000 was de laatste, dus stond er voor 2005 ook een gepland. Zo’n risicoanalyse is een enorme klus. In 2000 zijn er bijvoorbeeld zeven manjaren voor nodig geweest. Een risicoanalyse als deze bestaat uit vier onderdelen:
Om te beginnen moet er een volledige procesbeschrijving van de vestiging zijn, dat wil zeggen dat alles wat er gebeurt, heel nauwkeurig in kaart is gebracht.
Ten tweede moet het veiligheids-managementsysteem goed zijn, zodat iedereen ermee kan werken. Daarvoor hebben wij de afgelopen jaren honderden scenario’s gemaakt. We bedachten alle mogelijke zaken die eventueel mis konden gaan bij een fabriek en wat er gedaan is om dat te voorkomen. De bedoeling hiervan: zorgen dat over alles wat ooit kan gebeuren, al eens is nagedacht. Regelmatig komt de inspectie langs om deze scenario’s te bekijken en te controleren of de daarin beschreven maatregelen ook echt genomen zijn.
Veilige afstand
Het derde deel van de risicoanalyse is het aangeven van zogenaamde risicocontouren. Buiten deze contouren, die rond de vestiging lopen, is het volgens de wettelijke normen veilig genoeg om te wonen, dus om huizen te bouwen. De informatie uit de studie wordt ook gebruikt om te bepalen wat op de vestiging zelf de veilige afstanden zijn rond een installatie, bijvoorbeeld voor de plaatsing van een tijdelijke bouwkeet. Met elke verandering op de vestiging, nieuwe installaties die worden gebouwd, bepalen we opnieuw die veilige afstanden.
Het vierde onderdeel ten slotte, is een milieu-risicoanalyse. Daarvoor gaan we bij alle installaties na waar ze staan, met welke stoffen ze werken, wat er zou gebeuren, mocht er zo’n stof vrijkomen, hoe schadelijk dat zou kunnen zijn en of er eventueel iets van die stof in de Schelde terecht zou kunnen komen. Blijkt uit die analyse dat het risico dat er vervuiling optreedt groter is dan de norm, dan moeten er maatregelen worden genomen.
Met al deze dingen waren wij de afgelopen jaren eigenlijk voortdurend bezig. Telkens als er iets veranderde op de vestiging, gingen wij weer aan de slag. En juist omdat we alles zo goed hadden bijgehouden, keurig alle tussentijdse wijzigingen steeds hadden gemeld en zodoende bekend is welke risico’s er daadwerkelijk zijn, besloot de bevoegde overheid, de Directie Milieu en Waterstaat van de provincie Zeeland, dat Dow in 2005 geen grote risicoanalyse hoefde te doen. Dat hoeft nu pas weer in 2009.”
Dus rustig aan gedaan in 2005?
Rudi: “Dat nou ook weer niet. We hebben voor alle gebouwen berekend of ze ver genoeg verwijderd zijn van de procesinstallaties. Ook rond de bouw van de Oiltankingterminal hebben we veel werk gehad. Daar veranderde veel, niet alleen met de nieuwe tankinstallaties, maar ook logistiek: met de pijpleiding tussen Dow en de terminal en ook met het spoor naar de terminal. Daarvoor zijn allemaal nieuwe risicoanalyses gemaakt. En ten slotte hebben we veel tijd gestoken in overleg met de overheid en grote collega-bedrijven, zoals Shell, DSM, Sabic en Akzo, om nieuwe rekenregels voor het bepalen van risicocontouren op te stellen. Zoiets kost enorm veel tijd. Maar als we er eenmaal uit zijn, is de discussie naderhand over de resultaten eigenlijk niet meer nodig en dan stáát er ook iets: vaak worden de nieuwe regels ook buiten Nederland in regelgeving opgenomen. Nederland loopt wat dat betreft duidelijk voorop.”
En nu..., met pensioen?
Rudi kijkt een beetje zuinig, hij heeft duidelijk gemengde gevoelens over zijn naderende afscheid. “In ieder geval heb ik een mooie tijd gehad bij Dow,” zegt hij ten slotte.
< Terug